Ana Trišić-Babić ocijenila je da se nad ovim entitetom godinama provodio plan potpune eliminacije i oduzimanja nadležnosti. Ona ističe da je period stabilnosti i napretka prekinut 2008. godine nakon neusvajanja Aprilskog paketa, čime je započela dugogodišnja marginalizacija BiH u međunarodnim procesima.
Ana Trišić-Babić, koja aktivno učestvuje u politici od 1995. godine, tvrdi da je BiH do 2008. godine ostvarivala značajne rezultate na međunarodnom planu. Prema njenim riječima, država je tada prva pristupila Savjetu Evrope, a susjedne zemlje poput Srbije i Crne Gore dolazile su po savjete o evropskim integracijama. Ona naglašava da SNSD ne snosi odgovornost za propast Aprilskog paketa jer je stranka tada podržala predložene ustavne reforme.
Politički zaokret nakon propasti ustavnih reformi
Vršiteljica dužnosti predsjednice podsjetila je na mandat Christiana Schwarz-Schillinga kao period kada se intenzivno razgovaralo o zatvaranju kancelarije OHR-a. Međutim, umjesto gašenja ove institucije, uslijedila je sofisticirana kampanja usmjerena na slabljenje entitetskih nadležnosti. Ana Trišić-Babić navodi da je Republika Srpska bila prisiljena na politiku samoodbrane jer je osjetila da je Evropska unija izigrala ranije postignute dogovore i povjerenje.
Ona ocjenjuje da je Dejtonski mirovni sporazum jedan od najuspješnijih dokumenata u posljednjih 100 godina, jer je zaustavio rat i stabilizovao regiju. Ipak, smatra da je međunarodna zajednica, iz nepoznatih razloga, namjerno marginalizovala BiH i isključila je iz ključnih razvojnih procesa. Ovaj trend je, prema njenom mišljenju, doveo do trenutne političke krize i zastoja u saradnji između entiteta i državnih institucija.
Crvena linija i odnosi sa sarajevskom Trojkom
Pitanje državne imovine označeno je kao prelomna tačka u odnosima unutar zemlje. Ana Trišić-Babić, v.d. predsjednica Republike Srpske, izjavila je: “Tada je predsjednik Srpske podvukao crvenu liniju i rekao: dosta.” Ona smatra da daljnji napredak nije moguć dok Sarajevo u potpunosti ne prihvati postojanje i nadležnosti Republike Srpske, bez pokušaja njihove eliminacije kroz pravosudne ili administrativne procese.
Iako su dogovori s koalicijom Trojka u početku bili lako ostvarivi, procesi su zastali zbog neriješenih fundamentalnih pitanja. Ana Trišić-Babić zaključuje da je lojalnost i briga za Republiku Srpsku motivisala njeno preuzimanje funkcije u teškom trenutku za entitet. Poručuje da se situacija mora “raščistiti” prije nego što se krene u realizaciju novih zajedničkih ciljeva i međunarodnih projekata.
