“Okruženi ste suverenim, međunarodno priznatim i ravnopravnim državama, a ne prostorima koji bi jednog dana trebalo da budu vraćeni bilo kakvim zamišljenim političkim ili nacionalnim centrima.” Jedna šamar-rečenica vrijedna deset godina regionalne diplomatije. Jer upravo je tu srž problema. U Beogradu postoji politička elita (i u vlasti, i u opoziciji) koja veoma teško prihvata činjenicu da Podgorica, Sarajevo, Priština ili Zagreb nisu ispostave nekakvog zamišljenog dedinjskog centra, nego glavni gradovi suverenih država koje samostalno odlučuju o svojoj budućnosti.”
Aleksandar Vučić posljednjih godina vodi jednu te istu predstavu. Scenografija se mijenja, statisti dolaze i odlaze, televizijski studiji dobijaju novu rasvjetu, ali zaplet ostaje uvijek isti. Kad god u Srbiji poraste protesni naboj, kad god studenti izađu na ulicu, kad god ekonomija pokaže svoje ožiljke ili evropski put zastane na prvoj krivini između Putina i radikala, negdje u komšiluku mora se pronaći krivac.
Ko o čemu, Vučić o obojenim revolucijama
Tako su ovih dana, ako je suditi po Vučićevim izjavama, crnogorski mediji postali dio nekakvog “hibridnog rata”, a Crna Gora država koja navodno učestvuje u “obojenoj revoluciji” u Srbiji.
